::เริ่มต้น::

"วันนี้ฉันอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง"
หนังสือเล่มนั้นเป็นนิยายรักที่ฉันเริ่มเปิดอ่านแต่เมื่อวาน
หนังสือเล่มนั้นเป็นหนังสือเล่มแรกที่ฉันวางลงจากมือไม่เกินสองวัน
เมื่อเช้าวันนี้ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกว่า "อยากอ่านต่อจัง"
มันมีอะไรบางอย่างที่ทำให้ฉันอยากอ่าน
"นิยายความรัก"
โดยปกติแล้วฉันจะใช้ระยะเวลามากกว่า 5 วัน
เพื่อที่จะอ่านนิยายจำนวน 100 หน้าอัพให้จบ
แต่นิยายเล่มนี้ หลังจากที่ฉันอ่านไปแล้ว 3 หน้าในวันแรก
วันที่สองมันไม่สามารถทำให้ฉันหยุดอ่านได้เลย
ในที่สุดฉันก็อ่านนิยายเล่มนี้จบ
ไม่ใช่เพียงแต่ "นิยามความรัก" ที่รั้งฉันให้อ่านมัน
แต่มีช่วงหนึ่งที่พระเอกบอกนางเอกจอมหยิ่งว่า
"โลกนี้ ยังมีคำว่า 'น้ำใจ, หลงเหลืออยู่ไม่ใช่มีแต่ 'ผลประโยชน์,"
หากมีคนหลายคนอ่านแล้วรู้สึกร่วมไปกับคำๆ นี้อย่างเช่นนางเอกของ "ต้นน้ำ"
แล้วเปลี่ยนใจจากคำว่า "หวังผลประโยชน์" เพื่อที่จะมา "แบ่งปันน้ำใจ" ให้คนอื่นบ้าง
โลกนี้คงมีคำว่า "เห็นแก่ตัว" น้อยลง
นั่นแหละเหตุผลที่ทำให้ฉันไม่อาจจะวางหนังสือเล่มนี้ลงได้เลย
หนังสือเล่มนั้นมีชื่อว่า...
"รักสุดเซอร์ของเธอที่หัวใจยอม"
แต่งโดย
"ต้นน้ำ"
เคยเป็นหนังสือลงในนิตยาสาร I Like จนโด่งดัง
แล้วตีพิมพ์รวมเล่มกับสนพ.เลิฟเบอร์รี่

จะมีหนังสือรักสักกี่เล่มกัน...ที่ฉันอ่านแล้วค้นพบว่า
"ความรัก" นั้นมีค่า
ทั้งที่เดิมทีแล้วฉันเป็นคนที่ไม่ค่อยเชื่อเรื่องความรัก
ไม่เคยเห็นความสำคัญ เห็นเป็นเรื่องเสียเวลาและต้องระมัดระวัง
แต่ "ต้นน้ำ" สามารถถ่ายทอดมันออกมาให้ฉันได้ "เปิดใจ" ยอมรับว่า...
"ความรัก" นั้นจำเป็นจริงๆ
โดยเฉพาะการเปรียบเทียบความรักกับสิ่งอื่นๆ
ฉันรักการสื่อของ "ต้นน้ำ" เป็นอย่างมาก
นอกจากนั้นแล้ว ฉันยังชอบสิ่งที่พระเอกกล่าวเอาไว้ว่า
"รองเท้าเก่าแล้วก็เปลี่ยนกันได้" ...."ความดีเปลี่ยนกันไม่ได้"
หรืออะไรสักอย่าง อันนี้ฉันจำไม่ได้แล้วเพราะหัวสมองปลาทองจริงๆ
เอาเป็นว่า....

"รักสุดเซอร์ของเธอที่หัวใจยอม"
สร้างความประทับใจให้ฉันก็แล้วกัน
เพราะมันมีมากกว่าคำว่า "รัก" ที่แอบแฝงอยู่

::จบ::

  

The Rose - Westlife

Some say love it is a river
that drowns the tender reed
Some say love it is a razor
that leaves your soul to bleed

Some say love it is a hunger
an endless aching need
I say love it is a flower
and you it's only seed

It's the heart afraid of breaking
that never learns to dance
It's the dream afraid of waking that never takes the chance
It's the one who won't be taken
who cannot seem to give
and the soul afraid of dying that never learns to live

When the night has been too lonely
and the road has been too long
and you think that love is only
for the lucky and the strong
Just remember in the winter far beneath the bitter snows
lies the seed
that with the sun's love
in the spring
becomes the rose

::แม่มดช่างฝัน::

 

edit @ 19 Nov 2007 00:13:52 by ยัยซินเด๋อ แม่มดช่างฝัน ลูกสาวหมาป่า

Comment

Comment:

Tweet

อิจฉา คำเดียวสั้นๆ ฮ่าๆๆๆ นี่แหละสิ่งแรกที่นักเขียนอย่างเราๆ ต้องการ คือการให้คนอ่านวางหนังสือของเราไม่ลง


ฮือๆๆ

by ลูกสาวหมาป่า